Algarinejo
We zijn weer in Algarinejo en verblijven bij Hacienda la Buena Vida. Omdat Erik vandaag jarig is gaan we eten bij La Huella Gastrobar, een goed restaurant in Algarinejo en wat ons betreft een aanrader. Geertjan en Inge gaan gezellig met ons mee.
Verrassingsmenu
Zowel Erik, Geertjan en ik kiezen voor het verrassingsmenu. Inge gaat voor à la carte. Het eten is voortreffelijk en Erik wordt, vanwege zijn verjaardag, nog verrast met een bijzonder toetje. Het is een gezellige avond.
Olijfolie
De volgende dag staat in het teken van de olijfolie. We gaan namelijk op bezoek bij een kleine olijfoliefabriek, waar organische olijven geperst worden tot een mooie extra vierge olijfolie.
Inge gaat met ons mee. Geertjan kan helaas niet, want hij is uitgenodigd om deel te nemen aan de wilde zwijnenjacht. Alberto uit het dorp heeft ons gisteren uitgelegd dat het echt noodzakelijk is om de populatie wilde zwijnen beheersbaar te houden. Als er teveel zijn verdwijnen de konijnen en ganzen. Er zijn strikte richtlijnen wat de jagers wel en niet mogen doen.
Fabrica de Aceite Hermanos Cáliz
De fabriek ligt in Algarinejo, dus we zijn er zo. We worden hartelijk welkom geheten door een van de broers en we krijgen een rondleiding. Startend bij de ontvangst van de olijven tot en met het vullen van de flessen. Dat wordt hier nog handmatig gedaan. Ook de dop wordt zo op de fles gedrukt. De laatste stap is het plakken van de etiketten op de flessen. Ook dat gaat met de hand.
Natuurlijk kopen we ook een aantal flessen olijfolie. Voor thuis en om uit te delen, zodat anderen ook kennis kunnen maken met deze olijfolie. Heerlijk toch.
Op naar de waterval
Die middag lopen we naar de waterval van Algarinejo, een paar kilometer buiten Algarinejo. Cascade de las Llanadas is een waterval in een bosrijk en rotsachtige omgeving. De waterval is onderdeel van de ‘Ruta de los Molinos y Arroyos’ (de route van molens en beken). Je kunt vanuit het dorp hierheen wandelen.
Het is er heerlijk. Strakblauwe lucht, zonnetje en toch die frisheid. De prachtige herfstkleuren maken het compleet.
Iglesia Santa María la Mayor
Voordat we heerlijk gaan eten bij Casa Piolas, brengen we een bezoek aan de lokale kerk ‘Iglesia Santa María la Mayor’. Deze bevindt zich op de Plaza de España van Algarinejo. De parochiekerk is gebouwd in 1779 op de plek waar eerder een kerk uit de 16e eeuw stond. Deze werd gesloopt en de bekende Spaanse architect en kunstenaar Ventura Rodríguez (1717-1785) bouwde de nieuwe kerk in neoclassicistische stijl. Rodríguez was in de 18e eeuw een sleutelfiguur in de overgang van de late barok naar het neoclassicisme.
Nog een keertje eten bij Casa Piolas
Ik heb al eens eerder genoten van het verrassingsmenu bij Casa Piolas, waarin de olijf centraal staat. Toen was ik samen met Bart. Nu met Erik en Inge. Geertjan was door de jagers uitgenodigd voor een BBQ.
Het is fijn dat we hier kunnen eten. Zeker omdat de eigenaren van Casa Piolas in mei 2026 met pensioen gaan. Ongelooflijk jammer, maar wie weet wordt er nog een opvolger gevonden voor dit fijne restaurant.
Het is bijzonder rustig, maar we zijn hier dan ook op een doordeweekse dag. Het eten smaakt er niet minder om. De gerechtjes zijn verfijnd en lekker. Ik krijg een volledig vegetarisch menu.
En weer olijven
We krijgen er maar geen genoeg van. Voordat we onze reis voortzetten, genieten we nog van een overheerlijk ontbijt bij Hacienda la Buena Vida. Daarna gaan we weer op pad naar een olijvenperserij. Dit keer is dat de coöperatie Orodeal.
Geertjan is dit keer wel van de partij. De coöperatie is groter dan de fabriek waar we gisteren waren.
Ook hier gaat het om organische olijfolie. We krijgen een rondleiding en veel uitleg. Er is een grote variëteit in olijven. op een kaart in de hal zie je waar de verschillende olijfsoorten zich in Spanje bevinden. Orodeal heeft al vele prijzen gewonnen, zo toont een kast met prijzen en olijfolie.
We hebben geluk, er komt net iemand zijn olijven brengen, dus zien we het proces in werking.
Het verwerkingsproces van de olijf
Het proces verloopt in de coöperatie nagenoeg hetzelfde. De schaal is alleen groter. Wel is er een vulmachine en dopmachine, die bij de fabriek ontbreken.
Beide bedrijven zijn indrukwekkend op hun eigen manier. Mocht je in de buurt zijn, dan is een bezoek zeker aan te raden. Als je ziet hoe arbeidsintensief het hele proces is, vanaf het plukken van de olijven totdat de olijfolie in de fles zit, dan waardeer je deze heerlijke olijfolie nog meer.
Weer op pad
Natuurlijk vertrekken we niet bij Orodeal, voordat we wat van die heerlijke olijfolie hebben gekocht. Ze hebben leuke vierkante flessen. Groot en klein formaat. We kopen twee grote en tien kleintjes. Nadat we hebben afgerekend lopen we naar de opslagruimte waar we de flessen krijgen. Echt commercieel zijn ze hier nog niet. Als we de olijfolie krijgen blijken er 12 flesjes in een doos te zitten. Dus worden er twee uitgehaald. Nou die hadden we er echt wel bij gekocht als we het geweten hadden.
We nemen hartelijk afscheid van Geertjan, Inge en Mutske. Het was weer een heerlijk verblijf hier. Onze volgende stop is Álora. Nou daar kennen we het inmiddels goed, we zijn er al vaker geweest. Nu rijden we naar Finca Feliz Andaluz, waar we een paar dagen in een yurt verblijven. Ook weer leuk!
Meer blogs lezen?
<< #180 Stilte, lekker eten en mooie gesprekken
>> #182 Yurt, vintage en olijfolie proeven
Interessant of leuk blogartikel?
Wil je anderen attenderen op deze blog?
Deel dit blogartikel dan via jouw platform door op één van de onderstaande buttons te klikken.