Álora, landgoed in de verkoop
We brengen de dag door op het landgoed dat in de verkoop staat. We maken foto’s, filmpjes en spreken uitgebreid met Menno, want we gaan dit fraaie landgoed met villa Rosa, casita Naranja, fruitbomen en nog veel vrije ruimte, onder de aandacht brengen via onze website en sociale media. Er wordt vast snel een koper gevonden.
Afspraken in Mijas en Álora
De volgende dag rijden we naar Mijas Pueblo, waar we Didier spreken. We hebben afgesproken bij Jazzy Bubbles & Bites. Daar zijn we al eens eerder geweest en Ronald, de eigenaar, speelt ook vandaag voor de gasten op zijn saxofoon, waardoor er een fijne jazzy sfeer ontstaat.
We bestellen een paar heerlijke hapjes en bespreken een mogelijk samenwerking. Het is een fijn gesprek dat volgend jaar een vervolg krijgt.
Voordat we terug rijden naar casita Naranja, wandelen we nog even door Mijas. Altijd leuk.
Op bezoek bij de buren van Menno
In Álora hebben we nog een afspraak bij buren van Menno.
Mark en Karin van Cortijo el Sendero zijn druk bezig om hun cortijo met een studio en vakantieappartement gereed te maken voor de verhuur en vertellen ons enthousiast over hun plannen. We spreken af dat we in het voorjaar terug zullen komen. Al weer iets om naar uit te kijken.
De volgende dag is het alweer tijd om casita Naranja achter ons te laten. We nemen hartelijk afscheid van Menno.
Torre del Mar en netwerkborrel
We laten Álora achter ons en gaan op weg naar Torre del Mar. We wippen even binnen bij B&B El Bufón de la Corte, daar rijden we toch zo goed als langs. Wij praten even bij met Saskia en Frank. Niet lang, want er wordt hard gewerkt aan een buitenkeuken. Daarnaast worden er boven op het terrein enorme rotsblokken geplaatst. Vorig jaar heeft Dana grote schade aangericht en dat willen ze echt geen tweede keer meemaken. Dus worden er maatregelen getroffen.
Na een kopje koffie vertrekken we weer.
Torre del Mar
De netwerkborrel is pas vanavond dus we hebben lekker de tijd als we in Torre del Mar aankomen. We besluiten een hapje te eten bij Masala, een Indiaas restaurant, voordat we een rondje gaan lopen.
Via de Avenida de Antonio Toré Toré, waar een standbeeld van Juan Hierro Cortes op de rotonde staat. Het beeld is een schipper aan het roer op een boot. Het is een ode aan het maritieme leven in Torre del Mar.
Door de lange straat wandelen we verder en komen uit bij een volgend kunstwerk in een kleine tuin.
Daar staat een buste van D. Antonio Toré Toré, naar wie de avenue genoemd is. Hij was een lokale inwoner die veel heeft betekent voor de promotie van het toerisme en de stadsontwikkeling in Torre del Mar.
Achter deze buste vind je in de muur, een reproductie van een kaartgravure uit 1636. Het is een weergave uit het boek ‘Atlas del Rey Planeta’.
Het oude treinstation
Verderop vind je allerlei informatieborden, zowel in het Spaans als in het Engels, die informeren over de geschiedenis en belangrijke zaken in Torre del Mar. Zo ook over het oude treinstation, dat in 1908 werd aangelegd. In 1968 verdween helaas het smalspoor om politieke en economische redenen. Een onherstelbaar verlies. Het station zelf is gelukkig wel bewaard gebleven.
Plaza de la Axarquía
We komen op het Plaza de la Axarquia, waar een prachtige fontein te vinden is, met daaromheen diverse informatieborden. Vervolgens lopen we via Calle del Mar weer richting het strand. Ook hier weer talrijke borden langs de weg. Zo komen we in korte tijd heel wat te weten over de Torre del Mar.
De boulevard en het strand
We belanden uiteindelijk op de boulevard en het strand. Daar vind je parkjes, muren met kunst en talrijke sportplekken voor jong en oud. Ja, wij vinden Torre del Mar wel leuk. Op een terrasje drinken we iets en daarna lopen we naar de strandtent, waar de netwerkborrel plaatsvindt.
De netwerkborrel
De netwerkborrel is georganiseerd door Jolien en Ramon van JR Creatives. Een mooi initiatief en er zijn best wel wat mensen op af gekomen. Zowel ondernemers als particulieren die hier genieten van de Spaanse zon. Het is een leuke avond en er worden over en weer contacten gelegd. Dat leidt vast weer tot mooie samenwerkingen.
Hay Verde
Het is vervolgens tijd om naar Canillas de Aceituno af te reizen waar wij bij Hay Verde in een dome gaan overnachten. Nou, daar hebben we wel zin in.
We hebben van René en Esther de coördinaten door gekregen. Het is de plek waar we van de geasfalteerde weg af moeten. Omdat het al donker is, wacht René ons daar op. Het laatste stuk rijden we achter hem aan. Zo kunnen we niet een verkeerde afslag nemen in het donker.
We eindigen boven op een berg waar de dome is. We zien aan de overkant de lichtjes van Comares. Verder zien we nog niet zoveel, maar het uitzicht zal vast prachtig zijn. Dat zien we morgenochtend wel.
De dome is prachtig. Hier zullen we het zeker naar ons zin hebben. Als we een beetje geïnstalleerd zijn lopen we op ons gemak de berg af naar het hoofdhuis waar Esther en René wonen. Daar kletsen we gezellig bij, want we kennen elkaar al van Polopos. Daar runden Esther en René zeer succesvol hun restaurant La Cantina Verde.
Aan het eind van de avond lopen we de berg weer op om vervolgens in ons riante en brede bed te duiken. Het was weer een mooie dag!
Meer blogs lezen?
>> #180 Stilte, lekker eten en mooie gesprekken
Interessant of leuk blogartikel?
Wil je anderen attenderen op deze blog?
Deel dit blogartikel dan via jouw platform door op één van de onderstaande buttons te klikken.