Vertrek Bart en verblijf midden in de natuur
Vandaag zijn we al vroeg uit de veren om Bart naar het vliegveld te brengen. Voor hem zit de reis door Andalusië erop en hij gaat weer fijn naar zijn vriendin. In Nederland gaat hij van alles uitwerken. Nadat we Bart hebben uitgezwaaid rijden we naar Torremolinos.
Daar hebben we een afspraak met Ivo van Iconico Travel. Het is een leuk gesprek en we brainstormen over hoe we elkaar verder kunnen versterken. Het gaat zeker een vervolg krijgen.
We wandelen nog even door Torremolinos voordat we vertrekken naar ons volgend adres midden in de natuur, ik ben benieuwd.
Cortijo dos Santos in Valle de Abdalajís – glamping
Tegen het einde van de middag bereiken we onze bestemming. We worden allerhartelijkst ontvangen door Leo en Loes, die hier al jaren wonen en drie prachtige lodgetenten op hun terrein hebben staan. Na een gezellig praatje en drankje, brengt Loes met de quad onze bagage naar onze tent, die slechts op zo’n 150 meter van het parkeerterrein is. Wij wandelen er achteraan en terwijl wij de koffers naar boven brengen, is Leo al druk in de weer om de houtkachel aan te steken.
Wij verblijven in Gordal, één van de twee 6-persoons lodgetenten.
Het doet me meer aan een chalet denken dan aan een tent. Via een trap bereik je het terras en als je de tent binnenstapt zie je al snel dat het je aan niets ontbreekt. De term glamping is terecht. Een volledig ingerichte keuken, een fijne houtkachel in een voormalig fornuis met een zitje. Een ruime tafel, badkamer met douche en toilet en twee slaapkamers.
Niet veel later barst het buiten los. Harde wind giert om de tent en regen slaat ertegen aan, maar wij zitten gezellig bij onze houtkachel met een hapje en een drankje. De lodge is bijzonder stevig gebouwd, die doorstaat alles wel.
Relaxen en genieten van de natuur
Ik slaap geweldig. We hebben het raam open, waardoor het heerlijk fris is in de slaapkamer. Dat vinden we allebei fijn. Wel is het even een uitdaging om uit dat warme bed te stappen in de ochtend. Binnen brandt gelukkig de kachel nog lekker. Erik heeft er vannacht nog een paar houtblokken opgegooid.
Vandaag blijven we hier. Een beetje werken, lekker lezen en de omgeving verkennen. Het is hier prachtig. Niets voor niets is het een beschermd natuurgebied.
De lodgetenten staan tussen de olijfbomen. Zodra je buitenkomt is het genieten van de omgeving en de fijne berglucht. Echt een plek om tot rust te komen, midden in de natuur met alle comfort binnen handbereik. Ook de wifi is prima, zodat we hier ook prima kunnen werken.
Op het terrein is ook een zwembad aanwezig. Nu is het afgedekt, want het is wel iets te fris om erin te zwemmen.
Kennismaken en koffie drinken
We starten rustig op en ontbijten onderweg naar onze afspraak met de enthousiaste eigenaren van B&B Finca Estrelicia, John en Belinda. Zij zijn druk bezig met de laatste zaken voor de B&B zodat ze snel gasten kunnen ontvangen. We krijgen een rondleiding en kletsen gezellig. In het voorjaar keren we terug voor een verblijf in deze fraaie B&B. We kijken er naar uit.
Tot onze verrassing ligt B&B Finca Flamenco vlakbij. Ik herkende de weg al. Bij Gijsbert en Elmar, de eigenaren van B&B Flamenco hebben Bart en ik in het voorjaar al gelogeerd. Nu wippen we even binnen om gedag te zetten. Gelukkig zijn ze er allebei. Voorzien van een kopje koffie kletsen we bij. Het is leuk om te horen hoe ze genieten van het leven in Andalusië en het runnen van hun B&B.
De geplande wandeling
Van de geplande wandeling komt niets meer terecht. Die schuiven we op naar later in onze reis. Nu strijken we ergens neer om een hapje te eten, alvorens terug te keren naar onze lodgetent.
Daar steken we al snel de houtkachel aan. Die avond drinken we nog wat met Leo en Loes en horen we over de planning van het persen van de olijven eind van de maand. We gaan kijken of we erbij kunnen zijn, want dat willen we wel ervaren.
Vertrek
De volgende ochtend is het alweer tijd om te vertrekken. Loes komt met de quad en neemt wat van onze bagage mee naar de auto. De rest dragen we zelf. Zo zwaar en zo ver is het niet. We hebben het hier heerlijk gehad. Echt een geweldige plek zo midden in de natuur. We nemen afscheid en gaan op pad naar het grootste doolhof van Spanje.
Laberintus Park – het grootste doolhof van Spanje
Vlakbij Antequera in Humilladero bevindt zich het grootste doolhof van Spanje, dus daar willen we wel heen. Zo ver is het niet. Bij de entree krijgen we een foldertje. In het doolhof zijn tien borden geplaatst met daarop dieren. De bedoeling is dat je ze allemaal vindt. Leuk voor kinderen, maar wij voelen ons ook wel uitgedaagd om ze allemaal te vinden. Dus gaan we op pad. Het is nog niet zo eenvoudig, binnen no-time raak je je oriëntatie een beetje kwijt. Midden in het doolhof staat een uitkijktoren. Dat helpt. Daar zien we de nodige ouders die hun kinderen in de juiste richting dirigeren.
Het lukt om alle tien de borden te vinden. Vervolgens moeten we er nog uit zien te komen. Als dat gelukt is bezoeken we de toren, waar je een mooi overzicht hebt en je zelfs al enkele borden ziet staan.
Buiten het doolhof is er een speelplaats, waar kinderen hun hart kunnen ophalen.
Kortom een leuke stop. Check wel even de openingstijden.
Op naar de kust
Nadat we het park hebben verlaten eten we een hapje in Humilladero. Niet in dat leuke Spaanse restaurant, want dat zit helemaal vol. Verder is er veel dicht. Behalve de Chinees, dus daar strijken we neer.
Vervolgens stappen we in de auto en rijden naar Los Caños de Meca, aan de kust. Eerst doen we nog even boodschappen in Conil de La Frontera. Het is al donker als we ons nieuwe adres Casas Karen vinden. Op aanwijzing van Karen vinden we ons adres. Wij rijden eerst door een poort, die Karen op afstand opent.
Casas Karen bestaat uit meerdere vakantieverblijven, wij kiezen voor Karen 1. Van de omgeving zien we nog niets. Dat moet even wachten tot morgen.
Meer blogs lezen?
>> #175 Cabo Trafalgar en Medina Sidonia
Interessant of leuk blogartikel?
Wil je anderen attenderen op deze blog?
Deel dit blogartikel dan via jouw platform door op één van de onderstaande buttons te klikken.