We zitten in de luxe Yurt en genieten van het fraaie uitzicht. Het is stil. Door de landelijke stroomstoring hebben we geen wifi en geen bereik. Wel hebben we licht door de zonnepanelen die Marko en Ellen geïnstalleerd hebben. Dus lezen we allebei heerlijk een boek. De volgende dag praten we uitgebreid met Ellen en Marko over hun emigratie naar de Alpujarras. Wat een mooi en inspirerend verhaal van twee gedreven mensen die hier een waar paradijsje hebben gecreëerd.
In gesprek met
Snel naar…
Het leven in Nederland
Marko en Ellen wonen al jaren in Amsterdam als een nieuw avontuur zich aandient. Ellen is werkzaam als psycholoog bij een huisartsenpraktijk en Marko werkt bij een financiële instelling als underwriter en houdt zich bezig met risico-analyses van investeringen in commercieel onroerend goed.
Ellen: “Wij hadden echt een stadsleventje. Onze ouders komen uit dezelfde regio in Oost-Brabant. Daar gingen we natuurlijk wel eens heen op familiebezoek, maar ons leven speelde zich voornamelijk af in Amsterdam.”
Marko: “Wel zijn we veel op reis geweest. Dat is een passie van ons beiden.”
Ellen: “Zo hebben we 9 maanden door Azië rondgereisd en 4 maanden door Zuid- en Midden-Amerika. Elk jaar gingen we 2 keer naar een mooie plek op de wereld. Europa zijn we eigenlijk pas een beetje gaan ontdekken sinds de Covidtijd. We zijn wel in Bosnië geweest, waar ook de roots van Marko liggen. Marko is half Bosnisch. Landen als Spanje en Portugal spraken ons eerlijk gezegd niet echt aan.”
Een nieuwe weg
Als Ellen en Marko beginnen na te denken over kinderen vragen ze zich af waar ze die het liefst willen opvoeden.
Ellen: ”Ik had zoiets van als we voor kinderen gaan, dan zie ik dat eigenlijk niet zo zitten in de stad, maar liever ergens in de natuur.”
Marko: “Om eerst te ervaren hoe het zou zijn om in de natuur te wonen, besloten we om ons profiel aan te maken op een website voor huizenoppas. We vertelden dat we openstonden voor een nieuw avontuur. Vrij snel kregen wij een bericht van een Engels stel dat in de Alpujarras in Andalusië woonde, zo’n drie kwartier hiervandaan.”
Ellen: “Ze wilden graag een jaar terug naar Engeland en zochten iemand om op hun land met yurt en vijf katten te passen. Zij vonden ons profiel leuk en dachten dat wij wel geschikt zouden zijn.”
We dachten toen: ja, als het zo op ons pad komt, dan zal het wel voor ons bestemd zijn. We zijn gaan bellen en na twee videocalls, waarbij we over en weer een goed gevoel hadden en zij ons ook het land en de yurt lieten zien, besloten we om te gaan. Een maand later zaten we in de auto hiernaartoe.”
Marko: “We spraken een jaar af, maar je weet van tevoren natuurlijk nooit of het bevalt. We zagen het als een kans om zoiets uit te proberen. Het was niet zo dat er geen weg terug zou zijn. We konden allebei onze banen aanhouden en op afstand blijven werken. Het was in de Covidtijd, dus we deden sowieso al veel online.”
Ellen: “Zo hebben we in dat jaar de omgeving ontdekt en zijn we verliefd geworden op Andalusië. We gingen elk weekend naar een andere plek. Wij hadden nog geen kinderen, dus we hadden alle vrijheid. We verdienden allebei ons geld en hadden amper kosten. Het was gewoon een feest.”
Marko: “Veel lekker eten en wijntjes. We hebben heel veel gezien. In Andalusië, maar we zijn ook naar Ibiza en Portugal geweest. Wij hadden echt een fijn jaar.”
Nieuwe plannen
Als de Engelsen terugkeren naar Andalusië is het voor Marko en Ellen tijd om te vertrekken.
Ellen: “Inmiddels was ik zwanger en wilden we wel terug naar Nederland zodat ik daar kon bevallen. In oktober zijn we teruggegaan en Luna is in januari geboren.
Andalusië bleef trekken, maar we wilden eerst ervaren hoe het allemaal zou gaan nu we ouders waren. Na 3 maanden waren we ervan overtuigd dat we prima met een baby naar Andalusië konden verhuizen. Vervolgens zijn we gaan zoeken naar een geschikte plek om te gaan wonen.”
Het pand
In de Alpujarras hadden Ellen en Marko al een pand gezien in het jaar dat ze op het landgoed met de yurt pasten.
Ellen: “Het stond te koop, maar er zaten veel haken en ogen aan en het was niet gelegaliseerd. Daarom was de prijs voor ons echt te hoog. We hebben wel een bod gedaan, maar dat werd afgewezen. Later zagen we via internet het huisje beneden. Toen zei ik tegen Marko: ‘Hey, dat is echt een leuk natuurhuisje. Dat kunnen we wel als vakantiehuisje kopen.’ Vervolgens zijn twee vrienden van ons, die hier in de buurt wonen, het huisje gaan bezichtigen en hebben alles voor ons vastgelegd op video. Ze stuurden ons ook de locatie en toen is Marko op Google gaan kijken waar het precies was.”
Marko: “Het bleek dat het huisje precies onder het huis lag waar we nu zitten. Wij besloten het huisje te kopen. Drie maanden later, op de dag dat we gingen tekenen, kwamen we de eigenaar van dit huis tegen op het terras in Órgiva. Zijn huis stond nog steeds te koop. Hij had inmiddels wel een bod ontvangen, maar de voorwaarden waren niet helemaal naar wens. Dus als wij hetzelfde bod zouden doen met betere voorwaarden, dan wilde hij het wel aan ons verkopen. Dat hebben we gedaan en nu hebben we dus twee huizen en 5 hectare grond. Zo werd het ineens een groot project.”
Ellen: “Ons voordeel was dat wij de omgeving al kenden, hier al vrienden hadden en dat we wisten dat we hier wel wilden wonen. We houden van de natuur en vinden wandelen in de bergen heel erg leuk. We vonden de plek, waar we een jaar in de yurt zaten fantastisch, maar net even te ver van Granada en de kust. Vanaf hier ben je binnen een uur op het strand en in zo’n 45 minuten in Granada. Deze plek was ook financieel heel aantrekkelijk, omdat we hier voor weinig geld veel grond konden kopen. We moesten het immers ook gewoon doen met de middelen die we hadden.”
Marko: “Al met al was het voor ons erg aantrekkelijk.”
Opknappen en schoonmaken
Beide huizen brengen werk met zich mee, het ene meer dan het andere.
Marko: “Je komt gewoon tijd te kort. Ik heb nog nooit gedacht van: ik verveel me. Een dag is zo om en af en toe weet je niet eens meer wat je allemaal wel niet gedaan hebt. Toen wij dit huis van binnen zagen dachten we even een likje verf en klaar.”
Ellen: “Dit huis, Casa Lucia, viel ook wel mee. We hebben alles goed schoongemaakt, geschilderd en ingericht. De tuin was nog het meeste werk.
Het huisje beneden, Casa la Luna, had veel meer aandacht nodig. Daar hebben we echt veel aan moeten doen. Vooral om het schoon en bewoonbaar te krijgen.”
Marko: “De oude eigenaren hadden alles achtergelaten, dus die spullen moesten we als eerste afvoeren. Het huisje is met de auto niet altijd goed bereikbaar, dus dat was een hele klus. Je moet alles naar beneden sjouwen, op je rug, met z’n tweeën of zelfs met z’n drieën. Bij dat huisje stonden ook allemaal hokken, ze fokten er beesten, dus we hebben veel moeten afbreken. Al met al was het heel veel werk.”
Ellen: “Het is heel normaal in Spanje dat mensen hun spullen achterlaten als ze verhuizen. Je hebt hier in het dorp allerlei afvalcontainers. Daar droppen mensen ook grote spullen die ze niet meer willen. Deze worden vervolgens door anderen weer meegenomen. Ook wij hebben daar spullen achtergelaten.”
Marko: “Dan hoorden we van mijn vader dat iemand er met ons oude bankstel vandoor ging.”
Ellen: “Het huisje beneden was echt heel smerig. We hebben drie dagen alles grondig schoongemaakt, maar er bleef een muffe geur hangen. Vervolgens hebben we een professionele schoonmaker ingehuurd en die is ook nog eens drie volle dagen bezig geweest om alles grondig te schrobben. Daarna was die muffe geur gelukkig wel het huis uit.”
Zakelijke beslommeringen
De NIE (het Spaanse BSN) hebben Ellen en Marko al geregeld toen ze een jaar op de grond en yurt van de Engelsen gingen passen. Dat was voor toen toereikend. Nu ze er daadwerkelijk wonen zijn er meer zaken te regelen.
Ellen: “We moesten onze auto importeren en dat was een heel gedoe. Daar hebben we uiteindelijk iemand voor ingeschakeld. Daarnaast hebben we wel wat mensen in de omgeving die ons willen helpen.”
Marko: “Het valt bijna nooit mee. Dat je denkt van dat gaat makkelijk, maar dingen zijn vaak onduidelijk en dan heb je ook nog de taalbarrière.”
Ellen: “In Nederland is alles beter georganiseerd. Daar gaat het allemaal een stuk makkelijker. Hier gaan sommige dingen ook makkelijk hoor, maar door de taal ben je gewoon meer tijd kwijt.”
Marko: “Toen mijn vader hierheen emigreerde, heb ik de NIE voor hem geregeld. Het duurde wel even voordat ik een afspraak had. Ik ben daarvoor helemaal naar Almería gereden. Dan kom je daar en lever je de papieren in en krijg je binnen 5 minuten te horen dat het oké is en dat ik op een andere datum terug kan komen om de verklaring op te halen. Ik had gedacht dat ik het document meteen mee kon nemen, maar nee hoor. Zo werkt het niet. Dus moest ik nog een keer naar Almería. Ik kreeg een nummer met een tijdstip en dacht dat het wel weer even zou duren. Ik was net Luna haar luier aan het verschonen toen ineens mijn nummer verscheen, exact op de aangegeven tijd. Dat had ik nou ook weer niet verwacht.”
Lokale inhuur
Marko: “Wij proberen zoveel mogelijk te werken met lokale mensen. We hebben ook wel eens Ieren ingeschakeld, met wisselend succes, maar nu hebben we mensen uit het dorp. Een aannemer uit het dorp heeft veel voor ons gedaan. Wij kenden niemand en als er iets was, wist hij wel iemand die ons zou kunnen helpen. Voor de tegels bij het zwembad hebben we weer andere Spanjaarden ingeschakeld.”
Finca de Elma
Het gehele terrein met de beide huisjes krijgt de naam Finca de Elma. Marko en Ellen besluiten in het huis boven (Casa Lucia) te gaan wonen en het natuurhuisje (Casa la Luna) beneden, dat ongeveer even groot is en geschikt voor 4 personen, te gaan verhuren. Ze hebben echter nog meer plannen.
Ellen: “We wilden graag een yurt. Het terrein is groot genoeg, dus hebben we er een luxe yurt voor twee personen, een yurt voor één persoon en twee bell tenten voor 2 personen geplaatst.”
Marko: “We hebben ook een volledig uitgeruste buitenkeuken en een sanitairgebouw met twee douches en twee composttoiletten gebouwd. Daarnaast hebben we nog twee mooie camperplaatsen gecreëerd, beide met een adembenemend uitzicht.”
Activiteiten
Marko en Ellen hebben weliswaar allebei een vaste baan, maar ze hebben ook de wens om daarnaast iets te gaan ondernemen, waar niet alleen de gasten, maar ook zijzelf blij van worden.
Marko: “We werken allebei nog voor een werkgever. Ellen als psycholoog voor dezelfde huisartsenpraktijk en ik doe hetzelfde werk als underwriter, maar nu voor een andere partij. Zo hebben we toch een vast inkomen en dat is fijn. Maar we willen daarnaast nog meer.”
Retreats
Ellen: “Ik heb altijd al gedroomd van een plek waar ik een privé- of een groepsretreat kan verzorgen. Zodat mensen even kunnen ontsnappen aan de hectiek van het dagelijkse leven. Om tot rust te komen en te werken aan persoonlijke groei, traumaverwerking of wat iemand dan ook maar wil of nodig heeft. Dat mensen een weekje midden in de natuur van de Alpujarras kunnen verblijven in een yurt of tent. Met eventueel maaltijden en sessies erbij. Helemaal op maat, naar de wensen van de gast.
De 1e keer met een groep was superleuk. Inmiddels heb ik al meerdere van deze retreats mogen verzorgen. Echt fantastisch. Nu wil ik me meer gaan specialiseren en mij gaan richten op bepaalde doelgroepen en dan echt voor kleine groepjes. Zoals vrouwen en ondernemers.”
Hike vakanties
Hoewel het verzorgen van retreats het hoofddoel is, is er inmiddels een nieuw doel bijgekomen. Het organiseren van hike vakanties.
5-daagse hike vakantie
Marko: “Ik ben een gepassioneerd hiker. Ik vind het fantastisch om in de natuur te zijn en daar mooie, uitdagende tochten te maken. Zo heb ik in Spanje al delen van de GR7 gelopen en de hoogste berg van Spanje, de Mulhacén (3.479 meter), bedwongen. Graag wil ik mensen al wandelend laten genieten van de ongerepte natuur in de Alpujarras. We bieden daarvoor een 5-daagse hike vakantie aan.”
De wandelingen
De wandelingen vinden plaats in een groep van minimaal 4 en maximaal 8 personen.
Marko: “Zo kunnen we inspelen op wat iedereen kan en wil. De 1ste wandeling is niet heel uitdagend, maar omvat toch wel zo’n 300 meter klimmen. Dan zie je dat sommige mensen het al best zwaar krijgen of het spannend vinden door de hoogte. Het is best intensief voor veel mensen, want ze zijn het niet (meer) gewend.
Na de eerste dag stellen we in overleg met de wandelaars de routes voor de volgende dagen samen. Het uitdagende hiervan is dat het voor iedereen leuk en te doen moet zijn. Kleine concessies zijn soms wel nodig. Voor de één betekent dat misschien een stapje erbij doen en voor een ander is het misschien net niet intensief genoeg. Dat blijft gewoon lastig met een groep.”
Ellen: “We merken wel dat wanneer je met een groep op stap gaat, mensen bereid zijn om zich aan elkaar aan te passen. Er ontstaat al snel een band en dan voel je ook wel die sfeer van: ‘Joh, maakt helemaal niet uit. Het is toch juist het leukst met z’n allen.’ Dat is wel erg mooi om te ervaren.”
Marko: “Vanuit Finca de Elma hebben we al drie mooie wandelingen en ik ben aan het kijken of we in de buurt nog meer hikes kunnen doen. Iets verder weg zijn er ook prachtige en uitdagende hikes. Zo kunnen we naar drie toeristische dorpjes lopen of naar de andere kant van de Sierra Nevada gaan.”
De maaltijden
Tijdens de hike-vakantie worden alle maaltijden verzorgd. Bij het ontbijt kunnen de wandelaars zelf hun lunchpakket samenstellen en in de avond kunnen ze aanschuiven voor een gezamenlijke maaltijd.
Ellen: “Het is echt een en al gezelligheid. Iedereen komt samen en kletst lekker met elkaar. We krijgen ook veel lovende reacties over het eten. Alles bij elkaar gaat het dus heel goed.”
Transfer vliegveld
Marko: “Als mensen deze hike vakantie boeken, kunnen we ze ophalen van het vliegveld. We werken wel met een vaste ophaaldag en -tijd, anders is het niet te doen. Het is toch 1,5 uur heen en 1,5 uur terugrijden. Als het voor mensen beter uitkomt om op een andere dag of tijdstip aan te komen dan komen ze op eigen gelegenheid hierheen. Dat stemmen we goed af. Wij sturen altijd een formulier, waarop ze aan kunnen geven of ze deze transfer willen. Op dit formulier kunnen ze ook hun dieetwensen kwijt en hun conditie aangeven. Dat laatste wordt door mensen nog weleens overschat.”
De overnachtingen
Overnachten is bij Finca de Elma, waarbij de wandelaars de keuze hebben uit een yurt, een bell tent of het natuurhuisje Casa Lucia, waarbij natuurlijk geldt dat wie het eerst boekt de ruimste keuze heeft.
Ellen: “Alle accommodaties liggen midden in de natuur.”
De organisatie
Marko: “We hebben een soort van draaiboek. De eerste keer was het van hoe gaan we het allemaal doen, maar nu hoeven we niet heel veel meer voor te bereiden, op de boodschappen en het gereed maken van de accommodaties na. Daarnaast moet ik natuurlijk wel rekening houden met mijn werk.”
De gasten
Finca de Elma ontvangt allerlei nationaliteiten, maar 70% is toch wel Nederlands.
Marko: “Vooral de camperaars komen overal en nergens vandaan. We hebben al Zwitsers, Duitsers en zelfs Israeliërs gehad.”
Ellen: “We focussen ons wel op Nederlanders. We krijgen via vrienden veel gasten en ook via mond-tot-mond reclame. We gebruiken Instagram, maar we zouden zeker meer mogen posten. Voor de hike-vakanties hebben we alles via Instagram gedaan. Met een video die de fotograaf had gemaakt. Facebook gebruiken we meer voor de verhuur. Ook in diverse groepen brengen we deze onder de aandacht.”
Marko: “We zijn trouwens ook op tv geweest in ‘Met het roer om.”
De Spaanse taal
Het Spaans van Ellen en Marko groeit elke dag.
Ellen: “We merken wel, nu dat Luna naar de opvang gaat, dat het beter gaat. Op de opvang spreken ze alleen maar Spaans en ook met de werklui hier gaat het allemaal in het Spaans. Dus dan moet je wel. Spreken is nog wel vrij basaal, maar we verstaan wel al veel.”
Marko: “We hebben aan de kust een appartement en dachten als we daar gewoon twee weekjes heen gaan en een oppas regelen, dan kunnen wij mooi Spaans leren.”
Ellen: “We hadden toch ook wel behoefte aan vakantie, want wij zijn altijd aan het werk. Dus wat gaan we doen? Twee weken Spaans leren of echt even vakantie vieren. We kozen voor het laatste, dat was toch echt wel heel fijn. Dat Spaans komt wel.”
Tegenvallers
Het wonen, leven en werken in Spanje is anders dan in Nederland. Ellen en Marko genieten ervan, al gaat niet alles in één keer goed.
Marko: “Het zijn denk ik de vele kleine tegenvallers bij elkaar. Niet zozeer één ding. Vele dingetjes hebben, bij elkaar opgeteld, veel tijd gekost. Ook met de vergunningen.
We wisten natuurlijk al dat het huis illegaal was toe we het kochten, dus dat was niet echt een tegenvaller. Als je met terugwerkende kracht iets gaat legaliseren dan moet alles voldoen aan de eisen van nu. Als je nu een huis bouwt dan is een septic tank verplicht. Die hadden we niet en we dachten daar wel mee weg te komen. We hebben immers composttoiletten. Niet dus. De controleur was wel heel relaxt en komt terug zodra we deze hebben.”
Ellen: “Als we die septic tank hebben, krijgen we de certificering en dan krijgen we de vergunning. We hebben bij de aankoop natuurlijk overwogen of we het huis wel moesten kopen, maar juist doordat het nog niet helemaal legaal was, konden we het huis voor een veel lagere prijs kopen. We wisten al wel dat het nooit afgebroken hoefde te worden. Zonder de vergunning mag je er wel wonen, maar je mag het niet verhuren.”
Marko: “Het heeft daardoor ook een andere waarde. Niet iedereen kan het kopen, want je kunt er geen hypotheek op vestigen. Als jij geen kinderen hebt, je vindt het een mooi huis en je wilt hier op je oude dag wonen, dan maakt het allemaal niet uit. De meeste mensen investeren liever in iets waar je het geld weer uit kunt halen, maar dat weet je niet als het illegaal is. Je kunt het zo luxueus maken als je wilt, maar als je die vergunning niet hebt blijft het een illegaal huis. Wij verwachten nu dat het op korte termijn wordt gelegaliseerd.”
De toekomst
Ellen is zwanger van haar tweede kind. Voor de bevalling gaan ze naar Nederland. Plannen hebben ze genoeg.
Ellen: “We gaan in juni naar Nederland en komen waarschijnlijk in december terug. We weten nog niet of het een jongetje of meisje is, dus dat blijft nog even een verrassing.
We zijn van plan om Finca de Elma ook als locatie aan te bieden aan mensen die hier dan een retreat voor hun eigen cliënten kunnen organiseren. In september komt er een vrouw met zes cliënten. Zij heeft het hele landgoed gehuurd. We hebben nog wel meer ideeën. Misschien dat we ooit iets met bruiloften gaan doen, dat lijkt ons ook heel leuk.”
Marko: “We willen uiteindelijk acht hike vakanties per jaar gaan verzorgen. We hebben er tot nu toe vier gedaan. Straks, met ons tweede kind erbij, moeten we even kijken hoe we het allemaal gaan organiseren.”
Ellen: “Wij zien wel mogelijkheden. Bij de groepsretreat had ik iemand die meedeed voor de helft van de prijs en in ruil daarvoor ons ondersteunde bij de maaltijden. Dat was wel een mooie constructie, zoiets kunnen we ook in de toekomst doen. Er zijn altijd mensen die graag mee willen doen, maar daarvoor niet genoeg geld hebben. Als iemand dan op een andere manier kan bijdragen en daardoor toch mee kan doen, is dat ook wel weer mooi.”
De tips van Ellen en Marko
- Neem gewoon een besluit. Als je blijft twijfelen, zet je die stap nooit.
- Maak je zoekgebied niet te groot. Dan kom je er niet uit.
- Ga eerst ergens in de regio wonen, om te zien of het leven daar echt is wat je wilt.
- Leer eerst de plaats kennen waar je wilt wonen, voordat je ergens in investeert.
- Hou nog een bron van inkomsten aan. Het kan erg stressvol zijn als je 100% afhankelijk bent van de business die je gaat opstarten. Als je meteen goed kan draaien is het wellicht een ander verhaal, maar de ervaring is wel dat het toch behoorlijk wat tijd kan kosten voordat je er goed van kunt leven. De aanloopperiode is vaak langer dan je verwacht.
Naschrift redactie
Inmiddels is het gezin uitgebreid met een prachtige dochter, Filou.
Geïnteresseerd in deze accommodatie?
Vraag vrijblijvend de beschikbaarheid op!
Vul het onderstaande formulier in en mogen Marko & Ellen nemen spoedig contact met je op!
Marko en Ellen
Finca de Elma
Adres: Almegijar
Telefoon: +
Mail: markoenellen@fincadeelma.com
Website: fincadeelma.com
Leuk of interessant artikel?
Deel het via jouw platform door op één van de onderstaande buttons te klikken!